www.zamosconline.pl - Zamość i Roztocze - wiadomości z regionu
Zamość i Roztocze - redakcja Zamość i Roztocze - formularz kontaktowy Zamość i Roztocze - linkownia stron Zamość i Roztocze - komentarze internautów Zamość i Roztocze - reklama Zamość i Roztocze - galeria foto
Redakcja Kontakt Polecamy Komentarze Reklama Fotogaleria
Witaj w środę, 26 lipca 2017, w 207 dniu roku. Pamiętaj o życzeniach dla: Anny, Mirosławy, Grażyny.
Lipcowe przysłowia: Wrona kracze, będzie deszcz. [...]

Turystyka: Noclegi, Jedzenie, Kluby i dyskoteki, Komunikacja, Biura podróży Rozrywka: Częst. radiowe, Program TV, Kina, Tapety, e-Kartki, Puzle, Forum Służba zdrowia: Apteki, Przychodnie, Stomatologia Pozostałe: Kościoły, Bankomaty, Samorządy, Szkoły, Alfabet Twórców Zamojskich

www.zamosconline.pl Zamość i Roztocze - wiadomości z regionu


\Home > Opowieści o Zamościu
- - - - R E K L A M A - - - -

 Polecamy domeny:

 kontakt:
   biuro@vdm.pl
   604548050

- - - - POLECAMY - - - -



- - - - R E K L A M A - - - -





Historia zamordowanych żołnierzy w Parku Miejskim w Zamościu

Spacerując po parku zamojskim, od niedawna obok głównych schodów, można natrafić na kamień z tablicą pamiątkową, wokół którego porozstawiane są czasem znicze lub drobne bukiety kwiatów. Umieszczony jest na nim napis, który informuje,  że w tym miejscu w 1944 roku stracono przez NKWD trzech żołnierzy AK: Wacława Bakuniaka ps. "Beczka", Henryka Kasprzaka ps. "Eryk" i Michała Szczura ps. "Ton". Poza tą informacją spacerujący nie wiedzą o tym zdarzeniu nic więcej. Mogą    nie zdawać sobie sprawy z symbolicznego przekazu owego miejsca oraz z tego jaki wpływ miały działania tych trzech ludzi na teraźniejszość, na losy tutejszej społeczności. My, dwie uczennice jednego z zamojskich liceów, postanowiłyśmy  zagłębić się w historię zamordowanych żołnierzy, aby przynajmniej po części przybliżyć informacje o tych, którzy są symbolem losu walczących za ojczyznę po wkroczeniu Sowietów na tereny Polski.



Chłopaki z oddziału "Ciąga"

Wszyscy trzej należeli do oddziału partyzanckiego "Ciąga".  Uczestniczyli w akcjach przeciwko okupantowi niemieckiemu i UPA na terenach Zamojszczyzny, które wstrzymywały Aktion Zamość, czyli wysiedlenia na terenach Zamojszczyzny oraz mordy wykonywane na polskiej ludności przez Ukraińską Powstańczą Armię. Odział brał udział także w akcjach "Wieniec"  i "Burza". Partyzanci pod dowództwem por. Józefa Śmiecha ps. "Ciąg" wsławili się sprawnym odbijaniu więźniów z zamojskiego więzienia gestapo, a później NKWD, jednak nasi bohaterzy zdążyli uczestniczyć tylko w pierwszej z tych akcji. Dzięki między innymi ich działaniom wielu mieszkańców Zamościa i jego okolic mogło ocalić życie.

Wacław Bakuniak ps. "Beczka"

Wiadomości o Wacławie Bakuniaku przekazała nam jego córka Krystyna Wieczerzak. Podczas wydarzeń rozgrywających się w 1944r. Pani Krystyna miała zaledwie rok, dlatego historię usłyszała od swoich bliskich. Jej ojciec w latach, gdy wermacht zaczął się powoli wycofywać, został wzięty do niewoli. W czasie transportu pociągiem, zapewne do obozu pracy, wyskoczył z pędzącego pojazdu w okolicach Szczebrzeszyna. Tam miał brata, u którego ukrywał się przez pewien czas, a później poszedł walczyć "do lasu". 26 października 1944r. został ponownie aresztowany, ale tym razem już przez władze komunistyczne. 11 listopada został skazany na wyrok śmierci, a już 13 listopada pod osłoną nocy wykonano wyrok w parku miejskim w Zamościu. O śmierci ojca dowiedziała się dopiero w latach '90, kiedy dostała pismo z Moskwy na ten temat. Na cmentarzu w Udryczach znajduje się symboliczny grób Wacława Bakuniaka, gdyż szczątek nie udało się odnaleźć w całości.


Odział "Ciąga" Pierwszy od prawej strony Wacław Bakuniak "Beczka"


Michał Szczur ps. "Ton"

Pani Cecylia Szumska jest córką Michała Szczura. Jako, że pamięta ojca z własnych wspomnień udzieliła nam o nim więcej informacji. Posiada o nim bardzo dobre zdanie, wspomniała, że wyniosła z domu bardzo dobre wrażenie. Pamięta go jako osobę bardzo towarzyską, pogodną, uczciwą i solidną. Interesował się sadownictwem i wraz z małżonką rozpowszechniali drzewa owocowe po okolicy. Byli bardzo zgraną i kochającą się parą. Razem byli patriotami. Ojciec Pani Szumskiej często opowiadał o wojnie bolszewickiej, w której brał udział. Cała rodzina mieszkała w Udryczach (wieś znajdująca się nieopodal Zamościa). Tam Pani Cecylia chodziła do podstawówki, a w czasach wojny przez rok uczęszczała do szkoły handlowej w Zamościu, a później w Lublinie, jednak po pierwszych nalotach na Lublin (1944r.), była zmuszona do powrotu do rodzinnych stron. Tam wstąpiła do partyzantki gdzie walczył jej ojciec. Był to okres, w którym Niemcy wycofywali się na zachód i rozpoczynała się akcja "Burza". W lipcu po wyzwoleniu Zamościa, zgodnie z rozkazem od komendanta głównego AK, podpisano rozejm z Sowietami, którzy jednak nakazali złożyć broń polskim partyzantom. I tutaj zaczęło się nasze nieszczęście- mówiła Pani Szumska, gdyż całą broń schowano w domu Michała Szczura. Po pewnym czasie, ktoś zdradził NKWD o kryjówce broni i 26 października 1944r. aresztowano ojca pani Cecylii. Tydzień później zabrano na przesłuchania także jej szesnastoletniego brata i ją samą. Wspominała,   że grożono jej śmiercią, przez jej upór i twardy charakter. Jednak po czasie wypuszczono   ich, i mieli spokój do czasu, aż dwa lata później ponownie aresztowano brata pani Szumskiej tym razem na 3 lata. Po zakończeniu wojny pani Cecylia podróżowała   po Polsce szukając pracy oraz studiując, po czym na stałe osiedliła się w Warszawie. Do lat Dziewięćdziesiątych nie posiadała żadnych informacji o losie jaki spotkał jej ojca.



Poszukiwanie grobu

Pierwsze informacje o losie ojca, Pani Cecylia pozyskała dopiero na początku lat '90.  Do Warszawy przyjechała wtedy komisja, która ujawniała zbrodnie stalinowskie. Pani Szumska wciąż żywiła nadzieję, iż ojciec został gdzieś wywieziony na wschód,  lub był aresztowany. Jednak nie udało się jej odnaleźć żadnych informacji. Dopiero po odniesieniu się pisemnie do Moskwy uzyskała informację o dacie zamordowania Michała Szczura i pozostałych skazanych, ale miejsce nie było podane. Pismo, które otrzymała rozesłała do rodzin pozostałych ofiar. Pani Szumska rozpoczęła poszukiwania. Co miesiąc jeździła na posiedzenia kombatantów w Zamościu. Na jednym z posiedzeń obecnością swoją zaszczycił pewien były żołnierz AK, który był więziony w zamojskim więzieniu przez NKWD. Wspomniał, że w swojej celi na murach wydrapane było nazwisko ojca pani Szumskiej.  Był to znak, że Michał Szczur był zamordowany prawdopodobnie w Zamościu. Dokładne miejsce rozstrzelania i pochowania ciał zdradził ogrodnik parku, który w noc 13 listopada słyszał strzały dochodzące z owego miejsca. Kolejnym problemem było wydobycie ciał. Prokurator nie wyrażał zgody na wykopy w parku miejskim bez dowodu, że  w miejscu  tym są pochowane szczątki ludzkie. Pani Szumska, udała się więc po pomoc do archeologa, który prowadził w tym czasie wykopaliska w Bełżcu. Zgodził się i udowodnił obecność ciał   po zbadaniu składu gleby. Po wykopaliskach okazało się, że w miejscu grobu (garażu,  gdzie Niemcy niegdyś przechowywali samochody) przechodzą rury kanalizacyjne. Przez remonty większość kości zostało zniszczone lub przekopane. Ostały się jedynie parę kości, które Pani Szumska zebrała i złożyła w grobie matki w 2002r. , za zgodą rodzin pozostałych ofiar.

Dziś

Także z inicjatywy Pani Cecylii Szumskiej, w miejscu zamordowania i pochowania żołnierzy ustawiono tablicę pamiątkową, której otwarcie miało miejsce 12 marca 2016 r. Pomnik  ten jest symbolem losu żołnierzy wyklętych. Z pewnością nie był to jedyny przypadek, tylko jeden  z tysiąca. Wiele rodzin zapewne do dzisiaj nie wie jak i gdzie zginęli ich przodkowie.  Z przeprowadzonych przez nas badań wynika, że mieszkańcy miasta i okolic w większości    nie wiedza, czy takie miejsce ma jakiekolwiek znaczenie dla tutejszej społeczności. Nie są świadomi tego, że być może dzięki staraniom ludzi mieszkają gdzie mieszkają  lub po prostu żyją, bo gdyby nie przeciwstawienie się polskiej partyzantki siłom okupacyjnym, UPA, czy Armii Czerwonej, losy wielu ludzi z pewnością potoczyłyby się zupełnie inaczej. Dlatego tak ważne jest szerzenie pamięci o takich bohaterach i dbanie o to by pamięć o nich przetrwałą jak najdłużej.


autor / źródło: Julia Ziemińska, Samanta Proć
dodano: 2016-04-14 przeczytano: 2451 razy.



Tagi:

Zobacz podobne:
     Wkrótce premiera filmu o Powstaniu Zamojskim / 2017-01-03
     Obchody 72. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego / 2016-07-26
     Podsumowanie szóstej edycji konkursu "Historia mojej małej Ojczyzny" / 2015-06-08
     Wystawa "Polska walcząca" w Muzeum Zamojskim / 2015-03-22
     "Historia mojej małej Ojczyzny" - konkurs historyczny / 2015-01-30
     Obchody 70. rocznicy Akcji "Burza" w Zamościu / 2014-07-16
     Opisali historię swojej małej Ojczyzny / 2014-06-03
     Pamiętali o uczestnikach akcji uwolnienia więźniów politycznych z zamojskiego więzienia / 2014-05-14
     Nowe władze Światowego Związku Żołnierzy AK Okręgu Zamość / 2014-05-08
     68. rocznica pamiętnej akcji odbicia więźniów z zamojskiego więzienia / 2014-05-06
     Nie zapomnieli o "wyklętych" / 2014-03-04
     Uroczystości 70. rocznicy powstania 9. Pułku Piechoty AK / 2013-11-23
     "Historia mojej małej Ojczyzny" - podsumowanie 4. edycji konkursu / 2013-06-10
     Zjazd żołnierzy 9 Pułku Piechoty Legionów AK Ziemi Zamojskiej / 2013-05-27
     Uroczystości patriotyczne w Błudku / 2013-05-07
     Konkurs historyczny "Historia mojej małej Ojczyzny" / 2013-04-06
     Kalejdoskop wspomnień - spotkanie młodzieży z żołnierzami Armii Krajowej / 2013-01-23
     "Chwała bohaterom" - w setną rocznicę urodzin mjr "Wiktora" / 2012-11-30
     Rozstrzygnięto 3. edycję konkursu historycznego o żołnierzach AK / 2012-10-27
     Uroczystości Dnia Podziemnego Państwa Polskiego / 2012-10-02
     Uroczystości poświęcone pamięci "Żołnierza wyklętego" Jana Leonowicza "Burty" / 2012-09-18
     Rusza trzecia edycja konkursu historycznego "Historia mojej małej Ojczyzny" / 2012-09-02
     W Zamościu pamiętali o powstańcach / 2012-08-04
     Zamojskie obchody wybuchu powstania warszawskiego / 2012-07-28
     W Osuchach uhonorowano uczestników walk sprzed 68 lat / 2012-06-28

Warto przeczytać:



Komentarzy: 1 [Dodaj komentarz]

Średnia ocena: 5 Głosowało osób: 4

Oceń tekst /skala 0-5/:
0 1 2 3 4 5



Komentarze

1)Park Miejski...dlatego był miejscem mordu , że w budynku "Kropli mleka " była w tym czasie siedziba NKWD .
dodał: 2016-04-15 22:37:49, Staszek z Kilińskiego


* Nadawca:
   E-mail:
* Treść:
* pola obowiązkowe

  • Redakcja nie ponosi odpowiedzialności, za treść zamieszczanych komentarzy.
  • Komentarze obraźliwe lub zawierające wulgaryzmy będą usuwane.



  • - - - - R E K L A M A - - - -







    Zamość i Roztocze - wiadomości z regionu - Twoje źródło informacji

    Wykorzystanie materiałów (tekstów, zdjęć) zamieszczonych na stronach www.zamosconline.pl wymaga zgody redakcji portalu!

    Domeny na sprzedaż: krasnobrod.net, wdzydze.net, borsk.net, kredki.com, ciuchland.pl, bobasy.net, naRoztocze.pl, dzieraznia.pl
    Projektowanie stron internetowych, kontakt: www.vdm.pl, tel. 604 54 80 50, biuro@vdm.pl
    Startuj z nami   Dodaj do ulubionych
    Copyright © 2006 by Zamość onLine All rights reserved.      Site Meter   Polityka prywatności Val de Mar Systemy Komputerowe --> strony internetowe, hosting, programowanie, bazy danych, edukacja, internet