|
X Eurofolk: Tańce okolic równikaTrzy zespoły pokonały odległość ponad 10 tys. km aby uczestniczyć w X MFF "Eurofolk - Zamość 2011". To tancerze i muzycy z Meksyku, Indonezji i Kolumbii. Jest to niezaprzeczalny dowód na moc zawartą w dziedzictwie kulturowym, tradycji i folklorze.
Czas na bliższe poznanie zespołów reprezentujących kraje leżące prawie wzdłuż równika: "Sekolah Menengah Atas Al.-Azhar" - Indonezja (Jakarta), którym kieruje Viera Lutuia Anjani oraz Fundacion Artistica Del Tundama" - Kolumbia (Duitama), założona w 1997 roku przez Felisę Hurtado.
"Azjatycki tygrys" z orłem w herbie
Wiadomość o odbywającym się w Zamościu Międzynarodowym Festiwalu Folklorystycznym "Eurofolk" zespół otrzymał z organizacji CIOFF. Złożył swoją aplikację i ostro ćwiczył. Lubelszczyzna bardzo im się spodobała gdy kilka lat temu uczestniczyli w festiwalu w Lublinie. Postanowili przyjechać jeszcze raz, tym razem specjalnie do Zamościa. Za bilety zapłacili z własnej kieszeni po 1000 dolarów od osoby.
Tancerze z dziesięciomilionowej Dżakarty (stolica Indonezji) najbardziej zachwycili się naszym środowiskiem naturalnym, zupełnie odmiennym od ich wyspiarskiego kraju. Przypadli im także do gustu Polacy - ludzie mili, uprzejmi, zarówno w Warszawie, jak i w Zamościu. Tę opinie potwierdza cała grupa.
Podczas "Eurofolku" zaprezentowali się w siedmiu tańcach, każdy z innej prowincji, m.in. Nandak (taniec) Ganjen (zaloty, flirt) - bardzo popularny taniec z prowincji Dżakarta oraz Salama - taniec prowincji Kalimantan. Ich występy, a raczej widowisko fascynujące barwą, ruchem i dźwiękiem egzotycznych instrumentów były gorąco oklaskiwane. Szczególnie podobały się tańce dziewcząt "na zakładkę". Uwodzono publiczność śpiewem i niezwykłą zwinnością ciała w Tańcu Powitalnym. Kadra zespołu to obok pani Anjani - Amir Hamzah i Adhika Sigit.
Członkowie amatorskiego zespołu to uczniowie, studenci i pracownicy, których łączy wielka potrzeba kultywowania tradycji i kultury kraju tysiąca plemion. Kultura etniczna sprawia, że indonezyjski folklor to różnorodne, bardzo kolorowe stroje, rytuały i tradycje, a taniec to jedna z najważniejszych i najciekawszych sztuk w południowo-wschodniej Azji. Swą egzotykę zawdzięcza etnicznemu zróżnicowaniu i rozmaitym wpływom sztuki chińskiej, indyjskiej, arabskiej czy malajskiej.
Pilotem i tłumaczem grupy była Katarzyna Tyburska.
* * *
Indonezja położona jest na ponad 17 tys. wysp (Archipelag Malajski), rozciągających się na długości ponad 5 tys. km wzdłuż równika. Brzegi kraju opływają: Ocean Spokojny i Indyjski. Są tu liczne wulkany, a kraj jest często nękany przez trzęsienia ziemi i tsunami. Ze względu na wysoki poziom wzrostu gospodarczego, Indonezja zaliczana jest do grupy azjatyckich tygrysów.
Godło przedstawia mitycznego ptaka Garudę, złotego orła reprezentującego twórczą energię. Flaga, nazywana jest Sang Dwiwarna - żyjąca osoba, podobna do polskiej flagi, tylko kolory są odwrócone: czerwony jest na górze, biały na dole.
Z kolebki El Dorado do Zamościa
Co roku, przez dwa miesiące, w lutym i marcu w Duitamie, skąd pochodzi kolumbijski zespół "Fundacion Artistica Del Tundama", odbywa się bardzo kolorowy karnawał tańca i parada kwiatów, na który przybywają goście z całego świata.
Podczas "Eurofolku" tancerze z różnych miast, skupieni przy fundacji, zaprezentowali tańce z czterech regionów. Każdy przedstawia zupełne inne sceny, obyczaje i głęboką symbolikę. Wśród nich są m.in. hiszpańskie tańce karnawałowe (Carnaval de barankija), oraz te wywodzące się z części wybrzeża Atlantyckiego. Śmierć pojawiająca się pomiędzy tancerzami podkreśla różnicę pomiędzy dobrem a złem i jest symbolem zakończenia karnawału.
Urzekali publiczność swoją energią, żywiołowością i jaskrawością kostiumów. Podczas każdego koncertu prezentowali odmienny program i układy choreograficzne, dzieło Richarda Suareza. Tancerki swoimi szerokimi spódnicami w falbany potrafiły wyrazić najgorętsze uczucia. Pokazali się również w swojskim, ognistym tańcu, przypominającym nasze tańce warszawskie.
Kierownik Felisa Hurtado prowadzi zespół od 18 lat. Wykształciła przez ten czas ponad 250 tancerzy, liczących sobie od 4 do 60 lat. To uczniowie, studenci i dorośli, którzy cały swój wolny czas poświęcają nauce tańca prowadzonej na uniwersytecie.
Rząd nie wspiera ich działalności, wszystko czego dokonali to ich wkład i ciężka praca. To zespół profesjonalny, który zdobył wiele nagród w całym świecie. Mini tournee po Europie finansują z własnych środków. Z Kolumbii przylecieli do Londynu, a do Zamościa przybyli z Czech. Duża liczba zespołów jest dowodem na ogromną popularność folkloru w Kolumbii. Pomagają sobie nawzajem pozyskując środki od sponsorów aby podróżować po świecie.
Są pod wrażeniem polskiej kultury. Zwiedzając Zamość z przewodnikiem z PTTK, zachwycili się jego architekturą. Mieszkańców oceniają jako życzliwych i miłych. Nasza regionalna kuchnia bardzo im smakuje. Pilotem i tłumaczem grupy kolumbijskiej była Sylwia Schabowicz.
* * *
Kolumbia, legendarna kolebka El Dorado, znana jest nie tylko z handlu narkotykami i przemocy, ale także z uprawy kawy i złóż szmaragdów. Leży w północno-zachodniej części Ameryki Południowej nad Morzem Karaibskim i Oceanem Spokojnym, w strefie klimatu równikowego wilgotnego i podrównikowego. Jest krajem fascynującym pod względem przyrody i bogactwa kultury. Przetrwały tu tradycje Indian z czasów przed kolonialnych, hiszpańskich kolonizatorów i afrykańskich niewolników sprowadzonych tu przez Europejczyków. Wpływy tych kultur widać na stołach Kolumbijczyków, w muzyce, sztuce, architekturze i literaturze.
Duitama - miasto w północno-wschodniej Kolumbii, w Kordylierze Wschodniej (Andy Północne), nad rzeką Chicamoca, na wysokości ok. 2600 metrów. Liczy ok. 94 tys. mieszkańców. W tym regionie należy do najciekawszych miast z uwagi na swoją kolonialną architekturę.
Zamość onLine jest patronem medialnym 10. Międzynarodowego Festiwalu Folklorystycznego "EUROFOLK - Zamość 2011" autor / źródło: Teresa Madej dodano: 2011-07-26 przeczytano: 17060 razy.
Zobacz podobne:
Warto przeczytać:
|
|
|
|